بسم رب المهدی
باسلام خدمت دوستان عزیز. امیدوارم روزگارتون خوب و خوش باشه. به خاطر وقفه پیش اومده در به روز کردن وبلاگ ، از همگی عذر می خوام. برا مطلب این پست چند حدیث از امام حسن عسکری (ع) و یه شعر از خودم در نظر گرفتم. امید که خوشتون بیاد.

پیشاپیش ولادت امام حسن عسکری (ع) را به محضر مقدس آقا امام زمان (عج) و
همه شما عزیزان تبریک و تهنیت عرض میکنم.

امام حسن عسکری (ع) می فرمایند :
«مِنَ التَّواضُعِ أَلسَّلامُ عَلى کُلِّ مَنْ تَمُرُّ بِهِ، وَ الْجُلُوسُ دُونَ شَرَفِ الَْمجْلِسِ.»:
از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مى گذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
«لَیْسَتِ الْعِبادَةُ کَثْرَةَ الصِّیامِ وَ الصَّلوةِ وَ إِنَّما الْعِبادَةُ کَثْرَةُ التَّفَکُّرِ فى أَمْرِ اللّهِ.»:
عبادت کردن به زیادى روزه و نماز نیست، بلکه [حقیقتِ] عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است.
«أَلْمُؤْمِنُ بَرَکَةٌ عَلَى الْمُؤْمِنِ وَ حُجَّةٌ عَلَى الْکافِرِ.»:
مؤمن براى مؤمن ،برکت و بر کافر، اتمام حجّت است.
«خَصْلَتانِ لَیْسَ فَوْقَهُما شَىْءٌ: أَلاِْیمانُ بِاللّهِ وَ نَفْعُ الاِْخْوانِ.»:
دو خصلت است که بهتر و بالاتر از آنها چیزى نیست:ایمان به خدا و سود رساندن به برادران.
«إِنَّ الْوُصُولَ إِلَى اللّهِ عَزَّوَجَلَّ سَفَرٌ لا یُدْرَکُ إِلاّ بِامْتِطاءِ اللَّیْلِ.»:
وصول به خداوند عزّوجلّ، سفرى است که جز با عبادت در شب حاصل نگردد.
«کَفاکَ أَدَبًا تَجَنُّبُکَ ما تَکْرَهُ مِنْ غَیْرِکَ.»:
در مقام ادب براى تو همین بس که آنچه براى دیگران نمی پسندى، خود، از آن دورى کنى.
«إِذا قامَ الْقائِمُ أَمَرَ بِهَدْمِ الْمَنائِرِ وَ الْمَقاصیرِ الَّتى فِى الْمَساجِدِ.»:
هنگامى که قائم(علیه السلام) قیام کند، دستور به خرابى مناره ها و کاخ هاى مساجد دهد.

حدیث عشق
از فسون چشم فتان تو حیرانم هنوز
با کمال عشق تو ، مجنون دورانم هنوز
ای حدیث عشق تو سر مطلع دیوان من
صبح آدینه به یاد تو ، غزلخوانم هنوز
دوری از تو ، نه علاج این دل وحشی بود
نازنینا ! در تب عشق تو سوزانم هنوز
درد من درد فراق توست ، هر شام و سحر
همنشین و مونس این درد پنهانم هنوز
" روز و شب خوابم نمی آید به چشم غم پرست "
بس که از زلف پریشانت ، پریشانم هنوز
لطفا" نظرتون رو راجع به این شعر در قسمت نظرات بیان کنید.با تشکر

* اللهم عجل لولیک الفرج *
آمین
یا علی